สัตว์ที่เกิดมาแล้ว จะไม่ตายไม่มี

” หยาดน้ำค้างบนยอดหญ้า เมื่ออาทิตย์ขึ้นมา

ย่อมแห้งหายไป ไม่ตั้งอยู่นาน ฉันใด

ชีวิตของมนุษย์ทั้งหลาย ก็เปรียบเหมือน

หยาดน้ำค้าง ฉันนั้น ชีวิตมนุษย์ทั้งหลาย

น้อยนิดหน่อย รวดเร็ว มีทุกข์มาก

มีความคับแค้นมาก พึงถูกต้องได้ด้วยปัญญา

ควรกระทำกุศล ควรประพฤติพรหมจรรย์

เพราะสัตว์ที่เกิดมาแล้ว จะไม่มีตายไม่มี

 

                                  (อัง. สตตก.๗๑)”

อันชีวิตคนเราช่างสั้นนัก

อันชีวิตคนเราช่างสั้นนัก

ต้องรู้จักทำประโยชน์ก่อนจะสาย

ทิ้งไว้เป็นอนุสรณ์หลังความตาย

มีความหมายคงอยู่ตลอดไป

 

                           จากเสลา

หากเราได้ทุกอย่าง

หากเราได้ทุกอย่าง ดั่งที่คิด

สิ้นชีวิตจะเอาของ กองไว้ไหน

จะได้บ้างเสียบ้าง ช่างปะไร

เราตั้งใจทำดี แค่นี้พอ…

 

                       พิมพิลาจันทร์

วันโกนอย่าละ วันพระอย่าขาด

วันโกนอย่าละ วันพระอย่าขาด

หมั่นทำบุญตักบาตร ด้วยกันนะคุณโยม

หิมะตก ก็ต้องทนเอาหน่อย

ค่อยๆก้าวเดินมา เดี๋ยวจะหกล้ม

…ขอบอกบุญแก่ทุกท่านตามนี้นะ

ตรงวันพระพอดีอย่าหนีหน้า

มาทำบุญด้วยแรงแห่งศรัทธา

ทุกทั่วหน้าอย่างพร้อมเพรียงอย่าเกี่ยงกัน

บุญเท่านั้นที่พาเราอยู่เป็นสุข

กำจัดทุกข์โพยภัยอย่างมหันต์

ตื่นแต่เช้ามาทำบุญก็แล้วกัน

เพราะบุญนั้นเป็นเสบียงหล่อเลี้ยงเรา

ให้ไปสู่สุคติในภพหน้า

เมื่อโรยราละสังขารไม่หมองเศร้า

จุติใหม่ได้บุญมากกว่าเก่า

หรือผู้เข้าพระนิพพานเพราะสร้างบุญ(มาก)…

…เจริญพร เรียนเชิญทุกๆท่านนะ…สาธุ…

เกิดก็เจ็บ ตายก็เจ็บ

เกิดก็เจ็บ ตายก็เจ็บ มิรู้จบ

แล้วจะโกรธ แล้วจะเกลียด ทำไมหนา

สู้ทนรัก สู้ทนสร้าง ความดีนา

ดีรักษา ดีรักเลิศ  ประเสริฐคุณ

พัดเปรียญธรรม ๓ ประโยค (ป.ธ. ๓)

พัด, พัดเปรียญธรรม, พัดเปรียญธรรม ๓ ประโยค, พัดประโยค ๓, พัดแดง, พัดเปรียญธรรม 3, พัด ป.ธ. 3, พัดประโยค 3, มหา, ประโยค 3, พัดพร้อมขาตั้ง
พัดเปรียญธรรม ๓ ประโยค, 

 

อนิจจา  บาลี  …นี้แสนยาก                    มันลำบาก  เหลือแค้น  สุดแสนเข็ญ

นั่งท่องจำ  ตำราเจ้า  ทุกเช้าเย็น         เพื่อความเป็น  มหาไซร้  ดั่งใจปอง

    ถึงจะยาก  เพียงไร  ไม่เคยบ่น         เกิดเป็นคน  ต้องสู้ได้  ไม่เป็นสอง

ได้มหา  นี้ไซร้  เหมือนได้ทอง             ฉะนั้นต้อง  ขยัน  หมั่นฝึกตน

   ตั้งใจเรียน  เพียรให้แน่  คำแม่สั่ง      จึงเป็นดัง  พลังใจ  ให้ฝึกฝน

เรียนเถิดลูก  เพื่อวันหน้า  ค่าของคน        เรามันจน  เรียนให้ได้  ตายช่างมัน