คืนวันอันมีค่า

night, คืนวันอันมีค่า, วันเวลา, เวลา, คืนวันล่วงไป, ชีวิตลดน้อย, วันคืน, วันคืนแต่ละวันอย่าให้ล่วงไปเปล่า, อโมฆํ

§ คืนวันอันมีค่า
__________

อโมฆํ ทิวสํ กยิรา~อปฺเปน พหุเกน วา
ยํ ยํ วิวหเต รตฺติ~ตทูนนฺตสฺส ชีวิตํ.

(ขุ. เถร. ๒๖/๓๓๕/๓๕๙ สิริมณฺฑเถรคาถา)

วันคืนแต่ละวันอย่าให้ล่วงไปเปล่า มากหรือน้อยขอให้ได้อะไรบ้า
วันคืนล่วงเลยไปเท่าใด ชีวิตก็ลดน้อยลงไปเท่านั้น

ขอบคุณเครดิตภาพและข้อมูลจาก คีรีวัน มารัญชยะ

ความดีที่ทำไว้

สยํ กตานิ ปุญฺญานิ สมฺปรายิกํ , ความดี, ความดีที่ทำไว้, มิตร, พระ, พระพุทธรูป, สยํ กตานิ, ปุญฺญานิ สมฺปรายิกํ

สยํ กตานิ ปุญฺญานิ สมฺปรายิกํ
ความดีที่ทำไว้เอง เป็นมิตรติดตามตัวไปเบื้องหน้า

ขอบคุณเครดิตภาพจาก
เพจบ้านหลังน้อย – ของคนอีสาน

ยาทิสํ วปเต พีชํ บุคคลหว่านพืชเช่นใด

ยาทิสํ วปเต พีชํ  ตาทิสํ ลภเต  ผลํ

กลฺยาณการี กลฺยาณํ  ปาปการี  จ ปาปกํ.

บุคคลหว่านพืชเช่นใด   ย่อมได้ผลเช่นนั้น

ผู้ทำกรรมดี  ย่อมได้ผลดี  ผู้ทำกรรมชั่ว  ย่อมได้ผลชั่ว.

ที่มาใน (สํ.ส. ๑๕/๓๓๓.)

 

อสุภาย จิตฺตํ จงอบรมจิตให้แน่วแน่มั่นคง

อสุภาย  จิตฺตํ  ภาเวหิ      เอกคฺคํ สุสมาหิตํ

สติ กายคตา ตฺยตฺถุ         นิพฺพิทาพหุโล ภว.

จงอบรมจิตให้แน่วแน่มั่นคง ด้วยอสุภสัญญา

จงมีสติไปในกาย จงมีความเบื่อหน่่ายมาก

(ในสังขารทั้งปวง)

 

ที่มาใน (วงฺคีสเถร)  สํ. ส. ๑๕/๒๗๗

นินฺทาย นปฺปเวเธยฺย ภิกษุไม่หวั่นไหวเพราะนินทา

นินฺทาย  นปฺปเวเธยฺย    น อุณฺณเมยฺย ปสํสิโต ภิกฺขุ

โลภํ สห มจฺฉริเยน    โกธํ เปสุณิยญฺจ ปนุเทยฺย.

ภิกษุไม่ควรหวั่นไหวเพราะนินทา ได้รับสรรเสริญก็ไม่ควรเหิมใจ

พึงบรรเทาความโลภกับความตระหนี่ ความโกรธ และความส่อเสียดเสีย.

ที่มาใน (พุทฺธ) ขุ. สุ. ๒๕/๕๑๖, ขุ. มหา. ๒๙/๔๖๔, ๔๖๖.