อย่าลืม…นะว่าสุดท้ายแล้ว

อย่าลืม…นะว่าสุดท้ายแล้ว
อย่าลืม… ว่าวันหนึ่งเราจะแก่
อย่าลืม… ว่าวันหนึ่งเราจะเจ็บ
อย่าลืม… ว่าวันหนึ่งเราจะตาย
อย่าลืม… ว่าวันหนึ่งเราจะพลัดพราก
อย่าลืม… ว่าชีวิตมิใช่ “ของเรา”
อย่าลืม… ว่าเวลาไม่อาจรีไซเคิล
อย่าลืม… ว่ามีชีวิตใครรอเราอยู่…!!!

การแปลงเลขต่างศักราช

1) ต้องการทำ พ.ศ. เป็น ค.ศ. เอา 543 ลบ พ.ศ.

ต้องการทำ ค.ศ. เป็น พ.ศ. เอา 543 ลบ ค.ศ.

2) ต้องการทำ พ.ศ. เป็น ร.ศ. เอา 2325 ลบ พ.ศ.

ต้องการทำ ร.ศ. เป็น พ.ศ. เอา 2325 ลบ ร.ศ.

3) ต้องการทำ พ.ศ. เป็น จ.ศ. เอา 1181 ลบ พ.ศ.

ต้องการทำ จ.ศ. เป็น พ.ศ. เอา 1181 ลบ จ.ศ.

 

พ.ศ. ย่อมาจาก พุทธศักราช

 

ค.ศ. ย่อมาจาก คริสตศักราช

 

ร.ศ. ย่อมาจาก รัตนโกสินทร์ศก

 

จ.ศ. ย่อมาจาก จุลศักราช

 

อ้างอิงมาจาก หนังสือปฏิทิน 150 ปี ฉบับครอบครัว

โอสถะปริตร สักกัตวา สวดเป็นยารักษาโรค

                                โอสถะปริตร สักกัตวา
                                  สวดเป็นยารักษาโรค

สักกัตตะวา พุทธะระตะนัง     เพราะทำความเคารพพระพุทธรัตนะ
โอสะถัง อุตตะมัง วะรัง         อันเป็นดั่งโอสถอันอุดมประเสริฐ
หิตัง เทวะมะนุสสานัง           เป็นประโยชน์แก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย
พุทธะเตเชนะ โสตถินา         ด้วยเดชแห่งพระพุทธเจ้า
นัสสันตุปัททะวา สัพเพ         ขอสรรพอุปัทวะทั้งหลายจงพินาศไป
ทุกขา วูปะสะเมนตุ เต          ขอทุกข์ทั้งหลายของท่านจงสงบไปโดยสวัสดี

สักกัตตะวา ธัมมะระตะนัง      เพราะทำความเคารพพระธรรมรัตนะ
โอสะถัง อุตตะมัง วะรัง         อันเป็นดั่งโอสถอันอุดมประเสริฐ
ปะริฬาหูปะสะมะนัง              เป็นเครื่องระงับความกระวนกระวาย
ธัมมะเตเชนะ โสตถินา          ด้วยเดชแห่งพระธรรมรัตนะ
นัสสันตุปัททะวา สัพเพ         ขอสรรพอุปัทวะทั้งหลายจงนาศไป
ทุกขา วูปะสะเมนตุ เต          ขอทุกข์ทั้งหลายของท่านจงสงบไปโดยสวัสดี

สักกัตตะวา ธัมมะระตะนัง      เพราะทำความเคารพพระธรรมรัตนะ
โอสะถัง อุตตะมัง วะรัง         อันเป็นดั่งโอสถอันอุดมประเสริฐ
ปะริฬาหูปะสะมะนัง              เป็นเครื่องระงับความกระวนกระวาย
ธัมมะเตเชนะ โสตถินา          ด้วยเดชแห่งพระธรรมรัตนะ
นัสสันตุปัททะวา สัพเพ         ขอสรรพอุปัทวะทั้งหลายจงนาศไป
ภะยา วูปะสะเมนตุ เต           ขอภัยทั้งหลายของท่านจงสงบไปโดยสวัสดี

สักกัตตะวา สังฆะระตะนัง      เพราะทำความเคารพพระสงฆรัตนะ
โอสะถัง อุตตะมัง วะรัง         อันเป็นดั่งโอสถอันอุดมประเสริฐ
อาหุเนยยัง ปาหุเนยยัง         เป็นผู้ควรแก่สักการะที่เขานำมาบูชา เป็นผู้ควรแก่สักการะ

ที่เขาจัดไว้ต้อนรับ

สังฆะเตเชนะ โสตถินา          ด้วยเดชแห่งพระสงฆ์
นัสสันตุปัททะวา สัพเพ         ขอสรรพอุปัทวะทั้งหลายจงนาศไป
โรคา วูปะสะเมนตุ เต           ขอโรคทั้งหลายของท่านจงสงบไปโดยสวัสดี

บทชุมนุมเทวดา (แบบไทยและแบบโรมัน)

บทชุมนุมเทวดา ก่อนสวดพระปริตร

สะมันตา จักกะวาเฬสุ อัตราคัจฉันตุ เทวะตา
สัทธัมมัง มุนิราชัสสะ สุณันตุ สัคคะโมกขะทัง
สัคเค กาเม จะรูเป  คิริสิขะระตะเฏ จันตะลิกเข

วิมาเน ทีเป รัฏเฐ จะ คาเม  ตะรุวะนะคะหะเน

เคหะ วัตถุมหิ เขตเต ภุมมา จายันตุ เทวา

ชะละถะละ วิสะเม ยักขะคันธัพพะนาคา
ติฏฐันตา สันติเก ยัง  มุนิวะระวะ จะนัง

สาธะโว เม สุณันตุ ธัมมัสสะวะ นะกาโล

อะยัมภะทันตา ธัมมัสสะวะ นะกาโล

อะยัมภะทันตา ธัมมัสสะวะ นะกาโล อะยัมภะทันตา

อ่านเพิ่มเติม “บทชุมนุมเทวดา (แบบไทยและแบบโรมัน)”

บอกศักราช

บอกศักราช หมายถึง การบอกวัน เดือน ปี ปัจจุบัน

การบอกศักราช เป็นธรรมเนียมของพระมาแต่โบราณ

เพราะสมัยก่อนไม่มีปฏิทินบอกวัน เดือน ปี ชาวบ้าน

ต้องอาศัยการบอกศักราชจากพระสงฆ์

  อ่านเพิ่มเติม “บอกศักราช”

ใบสุทธิ

ใบสุทธิ หมายถึง เอกสารที่แสดงความบริสุทธิ์

ของภิกษุสามเณรว่าเป็นภิกษุสามเณรที่ถูกต้องตาม

พระธรรมวินัย เหมือนบัตรประจำตัวประชาชน

ต่างแต่มีลักษณะเป็นเล่มขนาดเล็กสำหรับพกติดตัว

ได้ ในภาษาหนังสือ เรียกว่า หนังสือสุทธิ หรือ สุทธิบัตร

อ่านเพิ่มเติม “ใบสุทธิ”

ผ้าขาว

ผ้าขาว เป็นสำนวน ใช้เรียกชายที่สละบ้าน

เรือนทางโลกมาอยู่วัดเพื่อเตรียมตัวจะบวช

เป็นภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยนุ่งขาว

ห่มขาว ถือศีล ๘ อย่างเคร่งครัด

อ่านเพิ่มเติม “ผ้าขาว”

ภูษาโยง

ภูษาโยง คือแถบผ้าที่โยงจากปากโกศหรือ

หีบศพสำหรับทอดไปยังพระสงฆ์เมื่อทำพิธี

กรรม เช่น บังสุกุล หรือโยงจากราชรถ

ประดิษฐานพระโกศไปยังรถนำหน้าพระศพ

อ่านเพิ่มเติม “ภูษาโยง”

นาค

นาค แปลว่า ผู้ประเสริฐ, ผู้ไม่มีทุกข์,

ผู้ไม่ทำบาป

 

นาค ในที่ทั่วไป หมายถึง ผู้ไปอยู่วัด

เพื่อเตรียมตัวจะบวช หรือเรียกผู้ที่ปลงผม

นุ่งห่มชุดนาคตอนจะเข้าโบสถ์ เรียกว่า

เจ้านาค ก็มี

อ่านเพิ่มเติม “นาค”